تبليغاتX
می ده گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا.... گردن بزن اندیشه را ما از کجا او از کجا.... پیش آر نوشانوش را از بیخ برکن هوش را.... آن عیش بی روپوش را از بند هستی برگشا.... در مجلس ما سرخوش آ برقع ز چهره برگشا.... زان سان که اول آمدی ای یفعل الله ما یشا....دیوانگان جسته بین از بند هستی رسته بین.... در بی دلی دل بسته بین کاین دل بود دام بلا.... زودتر بیا هین دیر شد دل زین ولایت سیر شد.... مستش کن و بازش رهان زین گفتن زوتر بیا.... بگشا ز دستم این رسن بربند پای بوالحسن... پر ده قدح را تا که من سر را بنشناسم ز پا.... بی ذوق آن جانی که او در ماجرا و گفت و گو.... هر لحظه گرمی می کند با بوالعلی و بوالعلا.... نانم مده آبم مده آسایش و خوابم مده.... ای تشنگی عشق تو صد همچو ما را خونبها.... امروز مهمان توام مست و پریشان توام... پر شد همه شهر این خبر کامروز عیش است الصلا اندیشه ها و افکار مولانا

در بیان نماز که عبارت است از توجه به حق و او را مراتب است به حسب 

 

مصلی.نماز عوام قالبی باشد بی جان چه جان نماز حضور دل است که لاصلوه الا

 

بحضور القلب و آن صورت بی ارتکاب ریاضات و مجاهدات از قبیل محالات است.

 

و نماز خواص به حضور جوارح ظاهره و باطنه است و این نماز 4 علامت دارد:

 

شروع با علم و قیام با حیاو ادای با تعظیم و خروج با خوف. 

 

و نماز اخص الخواص اعراض است به کلی از ما سوی الله و در بحر شهود

 

 مستغرق شدن. و اینجاست لطیفه قره عینی فی الصلوه روی می نماید

 

و حقیقت صلات نیست الا مناجات به حق که المصلی یناجی ربه و در

 

همین معنی حضرت مولوی قدس سره می فرماید:

 

 مرا غرض ز نماز آن بود که یک ساعت    غم فراق تو را با تو باز بگذارم

 

 وگرنه این چه نمازی بود که من بی تو نشسته روی به محراب و دل با بازارم.  

 

و یقین باید دانست که بی مرافقت انیس بی نیاز بر بساط نماز محرم راز نتوان شد.

 

چنانچه حضرت مولوی می فرمایند :

 

 

ای امام چشم روشن در صلا              چشم روشن باید ایدر پیشوا

 

در شریعت هست مکروه ای کیا           در امامت پیش کردن کور را

 

گر چه حافظ باشدو جست و فقیه        چشم روشن به وگرباشدسفیه

 

کور را پرهیز نبود ازقذر                       چشم باشداصل پرهیز و حذر

 

اوپلیدی را نبیند در عبور                     هیچ مومن را مبادا چشم کور

 

کورظاهر در نجاسه ظاهر است            کور باطن در نجاسات سر است

 

معنی تکبیر اینست ای امام               کای خداپیش تو ما قربان شدیم

 

وقت ذبح الله اکبر میکنی                   همچنین در ذبح نفس کشتنی

 

تن چواسماعیل وجان همچون خلیل      کرد جان تکبیر بر جسم نبیل

 

گشت کشته تن زشهوت ها و آز          شدبه بسم الله بسمل در نماز

 

چون قیامت پیش حق صف ها زده         در حساب و در مناجات آمده

 

ایستاده پیش یزدان اشک ریز              برمثال راست خیز رستخیز

 

حق همی گویدچه آوردی مرا              اندر این مهلت که من دادم تو را

 

عمرخود را در چه پایان برده ای            قوت وقوت در چه فانی کرده ای

 

گوهر دیده کجا فرسوده ای                پنج حس را در کجا پالوده  ای

 

همچنین پیغام های دردگین               صد هزاران آید از حضرت چنین

 

در قیام این کفت ها دارد رجوع            وز خجالت شد دو تا او در رکوع

 

قوت استادن از خجلت نماند               در رکوع از شرم تسبیحی بخواند

 

باز فرمان میرسد بردار سر                 از رکوع و پاسخ حق بر شمر

 

سر بر آرد او دگر ره شرمسار              اندر افتد باز در رو همچو مار

 

باز فر مان آیدش بردار سر                  از سجود و واده از کرده خبر

 

باز گوید سر بر آر و باز گو                   که بخواهم جست از تو مو به مو

 

قوت پا استادن نبودش                      که خطاب هیبتی بر جان زدش

 

پس نشیند قعده زآن بار گران              حضرتش گوید سخن گو با بیان

 

نعمتت دادم بگو شکرت چه بود           دادمت سرمایه هین بنمای سود

 

رو به دست راست آرد در سلام           سوی جان انبیا و آن کرام

 

یعنی ای شاها شفاعت کاین لئیم        سخت در گل ماندش پای و گلیم

 

انبیا گویند روز چاره رفت                     چاره آن جا بود و دست افزار زفت

 

رو بگرداند بسوی دست چپ               در تبار و خویش گویدش که خب

 

هین جواب خویش گو با کردگار             ما کی ایم ای خواجه دست از ما بدار

 

نه از این سو نه ازآن سو چاره شد       جان آن بیچاره دل صد پاره شد

 

از همه نومید شد مسکین کیا             پس بر آرد هر دو دست اندر دعا

 

کز همه نومید گشتم ای خدا              اول و آخر توی و منتها

 

در نماز این خوش اشارت ها ببین         تا بدانی کین بخواهد شد یقین

 

بچه بیرون آر از بیضه نماز                  سر مزن چون مرغ بی تعظیم و ساز

 

بشنو از اخبار آن صدر الصدور              لاصلوه تم الا بالحضور

 

پنج حس ظاهر و پنج اندرون                ده صف اند اندر قیام الصا فون

 

گفت پیغامبر رکوع است و سجود         بر در حق کوفتن حلقه وجود

 

حلقه آن در هر آن کاو میزند                بهر او دولت سری بیرون کند

 

نوشته شده توسط خاک پای مولانا در 85/04/17